Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

Πίσω από τις γραμμές των δημοσκοπήσεων

Είναι φανερό ότι σήμερα υπάρχει ρευστότητα και ηθικών αλλά και πολιτικών κριτηρίων. Η γενική φυσιογνωμία της πολιτικής έκφρασης προδίδει ένα χαρακτήρα έξαλλης αναζήτησης, με διάσπαρτες τάσεις, που αδυνατούν να συγκροτήσουν ενιαίο κορμό, ενώ μέσα σ' αυτές τις ίδιες τάσεις αλληλοσυγκρούονται τα πιο ετερόκλητα και αντιφατικά στοιχεία. Μέσα στην τόση σύγχυση, είναι δύσκολο έως αδύνατο να ανιχνεύσει κανένας κάποια έφεση ανανέωσης.

Είναι όμως εύκολο να διαπιστώσει την ασυναρτησία, αλλά και
την ολοκληρωτική απουσία πειθαρχίας προς ένα ριζοτομικό πολιτικό ιδεώδες. Ωστόσο, μπορεί κανείς να εξηγήσει την τόση ασυδοσία και την αδυναμία προσανατολισμού. Σε όλους ενυπάρχει η συνείδηση της ανατροπής της παλιάς ισορροπίας, αλλά δεν έχει καν διατυπωθεί το αίτημα για μια νέα ισορροπία. Ιδιαίτερα οι νέες γενιές ζουν τη σύγχυση και την πιστεύουν ως καθεστώς!

Αναρωτιέμαι αν οι νέοι άνθρωποι έχουν συλλάβει την ουσία αυτής της σύγχυσης και τη μεταβατικότητα που χαρακτηρίζει την εποχή μας. Η εμμονή σε κάποιους χαρακτηρισμούς για τον απελθόντα πρωθυπουργό, τον Γιώργο Παπανδρέου, απλώς αποδεικνύει ότι υπάρχει μια γιγαντιαία επιχείρηση απατηλής συγκάλυψης της πραγματικότητας και συγχρόνως αλλοίωσης των λέξεων και των εννοιών των λέξεων.

Το κατεστημένο έχει καταφέρει με τη σύγχυση που προκαλεί να εξαπατά τους πολίτες. Εφαρμόζοντας την τακτική του οδοστρωτήρα, εξομοιώνει τους πάντες και επηρεάζει αποτελεσματικά (ως προς τους σκοπούς που επιδιώκει) τους πολίτες. Κι έτσι μέσα στον αλαλαγμό είναι δύσκολο έως αδύνατο οι πολίτες ν' ακούσουν τον ήχο της ψυχής τους.

Προσπαθώντας να "διαβάσω" πίσω από τις γραμμές τ' αποτελέσματα των δημοσκοπικών ερευνών, μ' έπιασε μια μελαγχολία. Καταρχήν δεν πιστεύω στην "αλήθεια" τους. Αλλά από κει και πέρα υπάρχουν κάποια στοιχεία που μου δημιουργούν απελπισία. Είναι δυνατό να πιστέψω ότι (σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση) το ποσοστό των πολιτών που υποστηρίζουν το ΠΑΣΟΚ έχει φτάσει στο 11%;;;; Δηλαδή, αυτοί οι αλχημιστές κάπου θα πρέπει να σταματούν! Γιατί μετά αρχίζει η φαρσοκωμωδία..Νίκος Λαγκαδινός